قالیباف: سوپر انقلابیها طلبکاران بدون مسئولیت هستند!
روزنو :نقد جدی متوجه کسانی است که «هر حرف نپختهای را به نام انقلابیگری» مطرح میکنند و بدون آنکه سابقهای در میدانهای سخت انقلاب، دفاع یا مسئولیتهای عملی داشته باشند، امروز برای همه نسخه میپیچند و دیگران را متهم میکنند.
انقلاب را در وهله اول کسانی به سرانجام رساندند که سالها عمر خود را در رژیم گذشته پشت میلههای زندان یا در دانشگاه یا در مراکز فرهنگی یا حوزه سپری کردند.
به گزارش روز نو فهرست بلندبالایی از این افراد وجود دارد. بسیاری از آنها به رحمت خدا رفتند و بسیاری از آنها در قید حیات هستند. آنها برای آزادی، عدالت و ایجاد جامعهای که مناسباتش عادلانه، منصفانه، اخلاقی و دینی باشد پا به میدان گذاشتند. این جماعت انقلاب را به پیروزی رساندند و آن را تثبیت هم کردند البته در میانه راه از قطار انقلاب پیاده شدند و گوشه نشینی را برگزیدند.
گروهی دیگر کسانی بودند که در طول ۸ سال جنگبه جبهه رفتند، شهید، اسیر یا جانباز شدند. این دو گروه میتوانند بگویند ما مدعی انقلاب هستیم نه کسانی که در مبارزات قبل از انقلاب و نه در جببه و جنگ حضور داشته و نه سنشان قد میدهند که حالا مدعی انقلابی گری شدهاند و کسانی را که در مبارزه و جنگ و در مسئولیتهل بودهاند مثل پزشکیان، قالیباف و... را مورد حمله قرار میدهند و آنها را متهم به سازشکاری و خیانت میکنند. این گروه اقلیت همواره در دهههای گذشته هر بار ملت و مقامات خواستهاند مشکلات اساسی کشور را از طریق دیپلماسی حل کنند آنها به میدان آمدهاند و گفتهاند: روحانی، ظریف و... خائن هستند. جالب است که این جماعت به سردار قالیباف که فرمانده جنگ، رییس مجلس و فرمانده دیپلماسی است هم رحم نمیکنند و تعدادی از زنان و مردان مشهد کفن میپوشند به تهران میآیند و در اطراف بیت رهبری به تیم مذاکره کنند اتهام میزنند و توهین میکنند. قالیباف به اقدامات به اصطلاح سوپرانقلابیها واکنش نشان داد و بی پرده سخن گفت که در ادامه میآید:
* کسانی که بدون سابقهای در میدان، امروز خود را طلبکار انقلاب میدانند، بار دیگر یک آسیب قدیمی را به صدر بحثها آورد؛ پدیدهای که در آن برخی با تندترین شعارها، خود را معیار انقلابیگری معرفی میکنند، اما در بزنگاههای سخت، ردپایی از حضور و مسئولیتپذیری آنان دیده نمیشود.
نقد جدی متوجه کسانی است که «هر حرف نپختهای را به نام انقلابیگری» مطرح میکنند و بدون آنکه سابقهای در میدانهای سخت انقلاب، دفاع یا مسئولیتهای عملی داشته باشند، امروز برای همه نسخه میپیچند و دیگران را متهم میکنند.
*واقعیت این است که انقلابیگری با بلندترین صدا یا تندترین ادبیات سنجیده نمیشود. انقلاب، بیش از آنکه به شعار نیاز داشته باشد، به کارنامه احتیاج دارد. کسی که در هیچ میدان مسئولیتی حضور نداشته، هزینهای برای کشور نداده و تجربهای از اداره بحران ندارد، نمیتواند خود را تنها مرجع تشخیص انقلابی بودن دیگران معرفی کند.
*یکی از آسیبهای جدی فضای سیاسی، همین «طلبکار شدن بدون مسئولیت» است. برخی از پشت تریبون یا در فضای مجازی، دیگران را به سازش، خیانت یا کوتاهی متهم میکنند، اما وقتی نوبت به پاسخگویی درباره عملکرد یا سابقه خودشان میرسد، چیزی جز شعار ارائه نمیکنند. این همان پدیدهای است که رهبر شهید انقلاب نیز در سالهای گذشته از آن با عنوان «سوپرانقلابی» یاد کرده و نسبت به آثار مخرب آن هشدار دادهاند.
*نقد مسئولان حق مردم و نخبگان است، اما تفاوت میان نقد دلسوزانه و تخریب بیمحابا وجود دارد. وقتی هر تصمیمی بدون اطلاع از جزئیات، با برچسبهایی مانند «خیانت» یا «عقبنشینی» مواجه میشود، نتیجه آن چیزی جز دوقطبیسازی و فرسایش سرمایه اجتماعی نخواهد بود؛ اتفاقی که بیش از همه، دشمنان کشور از آن سود میبرند.
