روزنامه کیهان نوشت: درحالی که گرد راه بر تن «محسن نامجو»، خواننده هتاک و پرحاشیه باقی است؛ روزنامه سازندگی به دنبال «استیج» برای اوست.
محسن نامجو، خواننده هتاکی که هذیانگویی را به عنوان «سبک» جا زد و توهین به مقدسات را در کارنامه دارد، به ایران بازگشت و ارگان حزب اشرافی کارگزاران، «رجعت به وطن» را بدل از توبه و استغفار گرفته و مشغول «سفیدشویی» او شد.
روزنامه سازندگی، روز دوشنبه 9 شهریور 1405 ذیل تیتر «در خاک وطن» محسن نامجو را «خاص» توصیف کرد و حضور وی در ایرانِ پساجنگ را با سرفصلِ «استفاده از ظرفیت» توجیه و تفسیر نمود.
سازندگی نوشت: «بازگشت خوانندگان، روشنفکران، روزنامهنگاران، سرمایهداران و... نهتنها نباید به افرادی خاص محدود شود، بلکه باید از ظرفیت آنها برای ایران پساجنگ بهره برد».
ارگان حزب اشرافی کارگزاران در ادامه گزارش اضافه کرد: «تمام اعتبار محسن نامجو، به حضورش در صحنه و استیج و خوانندگی است. در غیر این صورت که او هویتی ندارد. اگر بیاید و نتواند بخواند که چه سود از آمدن او؟».
آنچه نامجو را از سایر خوانندگان متمایز و به قول سازندگی «خاص» میکند، کارنامه او در توهین به مقدسات است که با تقلای این نشریه (سازندگی) برای جور کردن استیج و کنسرت از سوابق وی پاک نمیشود.
محسن نامجو پیش از این بیهنری خود را در هتاکی و توهین به مقدسات نمایان کرده اما حزب اشرافی کارگزاران از بازگشت او ذوق زده است و به شکلی برای خواننده هتاک «غش و ضعف» میکند که گویا «نه خانی آمده و نه خانی رفته!» و چالش پیشرو فقط فراهم کردن استیج است.
سازندگی بیاعتنا به حواشی، انتقادات و توهینهای نامجو به مقدسات، کارنامه او را «نسبتاً پربار» توصیف کرد و با تعابیری چون «هنرمند» و «موزیسین» مشغول بزک کردن چهره او و فراهم کردن استیج برای کنسرت است؛ اما به این سؤال پاسخ نمیدهد که کدام ساز را کوک میکند و از چه کسی پروژه گرفته است؟!
